handen en voeten 2.JPG

Een 21-diner kende ik nog niet.

Onze 2e dochter kwam met de vraag of wij dat voor haar wilden organiseren.

Tuurlijk JA. Want ik ben fan van rituelen. Stilstaan bij écht volwassen worden. Een moment waarop de belangrijke vriendinnen in haar studentenleven de familie thuis ontmoeten. Met z’n allen aan een lange tafel.

Bij het markeren van een mijlpaal kijken we terug

De dames deden dat met een hedendaags medium. Een geweldig filmpje met quotes en beelden van memorabele momenten. We keken naar hilarische snapshots uit het leven van onze dochter en konden ons nog meer voorstellen…

Ik dook in oude dozen en mappen, vond een schoenendoos met felicitatiekaarten bij haar geboorte en een koffer met babykleertjes. Er kwam steeds meer bij. Foto’s, plakwerkjes, tekeningen, een groeiboekje, het verslag van de kraamhulp. Ik vond mails met de paniek toen haar scriptiebegeleider op het allerlaatste moment liet weten dat ie een andere baan had. Kaarten die ze stuurde toen ze in de US woonde.

Wat ontzettend veel dierbare herinneringen.
En zo werd het ook mijn ritueel. Tranen om wat geweest is en nooit meer terugkomt. Dankbaar om mooie en gelukkige momenten. De essentie eruit gevist en er een boek van gemaakt. Wat overbleef de prullenbak in gekiept. Afscheid van dit hoofdstuk in mijn moederschap.

En het mooie is, ik voel me opgeschoond.

Dit is waar ik ben in mijn leven. In de overgang naar een nieuwe fase van mijn moederschap.

Ook in organisaties kennen we rituelen

Een deel van die rituelen zijn eigenlijk meer routines. Zoals we met elkaar vergaderen en wie met wie, de dag beginnen met het loopje naar de koffieautomaat, de nieuwjaarsreceptie. Presentatie van kwartaalcijfers, het MTO of maandelijkse netwerkborrels.

In deze rituelen worden de ongeschreven regels van het systeem zichtbaar over hoe we met elkaar omgaan en wat we belangrijk vinden.

Overgangsrituelen hebben een andere kracht en betekenis. Het markeren van een moment door bij elkaar te komen en terug te blikken. Bij de afronding van een project, bij afscheid van een collega, bij het opheffen van een team of organisatieonderdeel.

Zien wat de opbrengst is en erkennen wat het heeft gekost

Verzamelen wat we geleerd hebben. Essentie destilleren en wat niet meer bruikbaar of versterkend is loslaten.

Vooral in pijnlijke situaties en verstrengelingen kan een ritueel rust brengen in het systeem. De leidinggevende die met heibel vertrokken is alsnog bedanken voor haar bijdrage. Want dat was er óók. De afdeling die opgeheven of afgestoten wordt bedanken voor alles wat ze hebben gedaan.

De handeling en de erkenning in een ritueel geven ruimte aan gevoelens. Zo voorkom je dat die gevoelens verdwijnen in de onderstroom en zich daar roeren op andere, onhandige plekken.